Fietstocht Old Delhi

Eigenlijk weet ik niet zo heel goed hoe ik dit verhaal moet beginnen. We liggen nu even om  2 uur s'middags uitgeput in bed van alle indrukken..

Vanmorgen ging om half 6 al de wekker (vergeet niet dat het hier 3,5 uur later is dan in Nederland). Guus had een fietstocht voor ons allen geregeld door Old Delhi. Dat is de stad waar eerder alles gebeurde..prachtige gebouwen met prachtige verlichting etc. Daar is helaas niets meer van over.

Wat we hebben gezien valt eigenlijk niet na te vertellen. Je moet dit gezien hebben om het te geloven, omdat je eigenlijk niet kan beseffen dat dit nog kan bestaan. Maar ik zal een poging wagen. We zijn begonnen bij 1 van de 5 oude stadspoorten, de Turkman Gate, die nog bestaan:

Onze gids (oud journalist bij de telegraaf) zei al zo mooi: we gaan als eerst door de vleesstraat, dat maakt je wel wakker. Daar fiets je dan, door het bloed, smurrie, afval en weet ik allemaal nog meer. Het stinkt, het is warm en je wilt er eigenlijk zo snel mogelijk doorheen fietsen maar toch ook weer niet. Het is eigenlijk ook heel fascinerend. Mensen die dag in dag uit lopen en werken in de viezigheid en deze hitte, en dan te bedenken dat het hier in de zomer over de 40 graden is. We zijn door smalle gangetjes gefietst, langs mannetjes die buiten een brei aan het koken zijn, waar kippen worden geslacht, mannen met koeienkoppen lopen en je meisjes in een schooltenue tegenkomt. Het was net of we door de middeleeuwen fietste. Ik vertelde gister zo vrolijk dat het niet stinkt in India, het tegendeel is waar. Volgens mij vergeten we deze geur nooit meer.

Na de 1e paar straten hebben we even een stop gehad 1 van de ingangen van het ondergrondse metrostation. (Daar zijn ze in New Delhi al zo'n 4 jaar mee bezig). Even een 'ik moet dit even laten bezinken' momentje. Ik, Jolanda, had het toen wel even moeilijk. Het is echt heel heftig om dit te zien. Wel grappig is dat als we even stil stonden er gelijk een stuk of 5 mannen om ons heen verzamelden en heel aandachtig stonden te kijken/luisteren. Als blanke ben je namelijk erg bijzonder, blank staat voor rijk/welvaart. En als je dan ook nog eens vrouw bent. Wel eng als je zo wordt aangestaard door van die kleine vieze dunne Indiase mannetjes. Anyway..ons stopmomentje:

De rest van de straten waren eigenlijk hetzelfde, vies, stinkerig en vol met mannen aan het werk. Dit is de beste/beroemdste eetstraat van Old Delhi:

Nog een paar foto's die Xander heeft gemaakt in Old Delhi

Nadat we door de straten van Old Delhi waren gecrosst zijn we op de Yamuna rivier (1376 km) gaan varen. We stonden er even met z'n allen naar te kijken; gaan we in dat bootje op die rivier? Er staat namelijk een heel sterke stroming in de rivier en we gingen in een lange houten boot. Zonder motor. Ik weet niet of paps, mams en Elly nu nog lekker in hun stoel zitten. Zelfs langs de rivier zie je gekke dingen, mannen die zitten te poepen in de rivier en een paar meter verder vrouwen doeken aan het wassen zijn of mannen die zelf even een duik nemen. De rivier is heilig, op wat voor manier dan ook! Nadat 2 mannen ons stroomopwaarts hadden geroeid mochten ze gelukkig ook weer even met de stroom mee terug. Daar zijn hebben we wat thee gedronken, ik Jolanda niet, een klein tempeltje bezocht en wat koekjes gegeten. Phoe! Even wat fotootjes:

Hier varen we langs het crematorium Nigambodh Ghat, vandaar de gele bloemen. En de man staat zich daar te wassen

Door deze straat zijn we ook nog gefietst, dit is de hoofdstraat van Old Delhi. Vroeger was dit dus de mooiste straat met de mooiste en beste winkeltjes. Als je goed kijkt die je dat de stellage bij de 2e foto geheel van HOUT is!

Na het tempeltje zijn we weer op de fiets gestapt en het drukke verkeer ingegaan. Ook best wel eng eigenlijk, want het is 1 grote drukte. Verkeersregels zijn er bijna niet. Dus veel bellen/toeteren en goed uitkijken.

In de auto terug naar 'huis' was het heel stil in de auto, iedereen was redelijk gaar van het vroege opstaan maar vooral om de dingen die we hadden gezien. Volgens mij heeft iedereen nog een paar uurtjes in hun bedje geslapen :-)

's avonds hadden we een verrassing voor Anastasia, de vrouw van Guus. Zij is namelijk russisch en wacht al heel lang op haar nederlandse paspoort. Bij de ambassadeur thuis (!) kreeg Anastacia dan eindelijk de papieren voor haar paspoort, uitgereikt door de ambassadeur. Ze was helemaal onder de indruk en erg blij dat het nu eindelijk zo ver is! We hebben even een foto genomen op de plaats waar afghanistan onafhankelijk is verklaard in 1947 (ik hoop dat ik het goed zeg zo, xander heeft me dit vannacht om 3 uur ofzo nog verteld).

Naderhand zijn we nog uit eten geweest om dit te vieren. Al met al een erg gezellige avond!

De volgende ochtend, half 5, zijn de mannen vertrokken naar Leh. Nog een heel gedoe want Xander stond op het vliegveld met MIJN paspoort!! Dus ik met m'n slaperige hoofd zoeken naar zijn paspoort. De chauffeur heeft em snel naar het vliegveld gebracht en hebben ze de vlucht gelukkig nog gehaald. Normaal is Xander wel redelijk van het georganiseerde dus ik begrijp er niks van hoe het kan gebeuren dat hij mijn paspoort heeft meegenomen. Naja..niet begrijpen..als je pas om half 2 je tas gaat inpakken met een paar drankjes achter de kiezen ;-)

Dus nu zit ik tot zondag alleen met Anastacia in Delhi, ben benieuwd!!

Liefs Jolanda