Varanasi - India
Het fascinerende Varanasi ligt in de staat Uttar Pradesh aan de rivier de Ganges, de voor de Hindoe’s heilige rivier die hoog in de Himalaya ontspringt. Varanasi betekent 'stad tussen twee rivieren': de Varana en de Asi.
Varanasi was van oudsher vooral een handelsstad langs de route voor het vervoer van koper en ijzeruit Bihar. Het is tot op de dag van vandaag altijd een centrum van geleerdheid geweest, vooral voor Sanskrietgeleerden. Vanuit heel India komen studenten naar Varanasi om te studeren aan een van de
vele Sanskriet scholen en hogescholen die de stad telt. Varanasi is voor de hindoe wat Mekka voor de moslim is.
Varanasi had vroeger de naam Benares. Deze stad is bijzonder belangrijk voor hindoepelgrims omdat zij het als een heilige stad beschouwen. De hindoes noemen de rivier de 'Ganga' en beschrijven hem ook als 'de rivier van de hemel', omdat zij geloven dat de rivier - voordat hij op aarde kwam - in de hemel stroomde. Eén van de hindoeovertuigingen is dat baden in de Ganges het slechte karma uit vorige levens wegwast. Zonsopgang wordt beschouwd als de beste tijd voor een bad. Verder zijn de hindoes ervan overtuigd dat wie sterft in Varanasi en er gecremeerd wordt, bevrijd wordt van 'samsara' (de cyclus van geboorte, dood en wedergeboorte). Dit betekent directe bevrijding ('moksha'). Langs de heilige rivier de Ganges zijn dan ook diverse crematieplaatsen waar de lijken in de open lucht, op brandstapels worden gecremeerd. Er mogen hier geen foto's en/of film gemaakt worden. De hindoe gelooft namelijk dat er schade aan de ziel wordt toegebracht als het verbranden van een lichaam wordt gefotografeerd. De lichamen van de overledenen worden binnen 4 tot 8 uur na het overlijden gecremeerd. Varanasi is een stad waar je direct voor valt of direct een afkeer van krijgt.
Bezienswaardigheden Varanasi - India
Lijkverbranding: De brandende Ghat’s
Een van de meest bekende bezienswaardigheden in Varanasi zijn de 'burning Ghats'. Dit is een Ghat waar doden verbrand worden en de resten toevertrouwd worden aan de heilige rivier, de Ganges. Er is ongeveer 300 kilo hout nodig voor een volledige verbranding. Het lichaam van de overledene wordt gewikkeld in een doek. Vervolgens wordt het lijk door de familieleden op een draagbaar door de stad naar de rivier gedragen. Een overleden vrouw wordt gewikkeld in een oranje doek, een kind in een witte en een oude man of vrouw wordt in een goudkleurige doek gewikkeld. Vóór de crematie wordt het lijk nog eenmaal in de Ganges ondergedompeld. De kleding en eventuele medicijnen worden in de Ganges gegooid. De oudste zoon of het naaste mannelijke familielid scheert zijn hoofd kaal (symbool van de reinheid) op één plukje haar na en heeft witte doeken omgewikkeld. De oudste zoon heeft de taak de brandstapel aan te steken. De crematie duurt ongeveer drie uur. Afgevallen ledematen worden weer met behulp van stokken op het vuur gelegd. Als de schedel niet uit zichzelf splijt, wordt de schedel met een stok opengeslagen zodat de ziel het lichaam kan verlaten. Van mannen verbrandt het borstbeen en van vrouwen het bekken niet helemaal. Ook als er onvoldoende hout is gekocht, blijven er botten achter. Deze resten worden na de crematie, samen met de as, de Ganges ingeschoven. Voor ons westerlingen fascinerend en niet te begrijpen is dat op enkele meters afstand van een crematieplaats mensen een bad nemen, hun kleding wassen, kinderen spelen en koeien en honden hun kostje bij elkaar scharrelen. Er zijn zeven redenen om iemand niet te cremeren: zwangere vrouwen, kinderen onder de 10 jaar (nog geen ziel geworteld), Sadhu's (heilige mannen), mensen die zijn overleden door een beet van een cobra, overleden zijn door Lepra of waterpokken en slachtoffers van misdrijven of ongevallen. In deze gevallen wordt het lichaam, verzwaard met stenen, in de Ganges gegooid.
Het oude centrum langs de rivier.
Het centrum langs de rivier is een kakofonie van geluiden en een indrukwekkende chaos. In de smalle straatjes, met meestal aan beide zijden kleine winkeltjes waar alles verkocht wordt , kom je werkelijk alles tegen. Op straat barst het van de fietsen, riksjas, mensen en een incidentele auto. Alles loopt door elkaar heen. Mensen, koeien, kamelen, honden en geiten. Koeien zijn heilig en lopen dus overal (en zelfs naar binnen!) waar ze zin in hebben.
Sarnath, boeddhistisch bedevaartsoord
Ook een bezoek aan het nabijgelegen Sarnath, een boeddhistisch heiligdom, behoort tot de mogelijkheden. In Sarnath hield Boeddha 2500 jaar geleden zijn eerste redevoering en stichtte er de monnikenorde, de Sangha.
Hier liggen ook stokoude stoepa's. Je komt opvallend veel Chinezen en Japanners tegen. Dankzij hun ruime giften is het complex on-Indiaas goed onderhouden. Er heerst ook een streng rookverbod, met boetes!
De Durgatempel
De Durga-tempel staat beter bekend als de Apentempel vanwege het grote aantal van deze dieren dat hier rondzwerft. Zij is gebouwd door de 18de eeuwse Bengaal Maharani.
De Durgatempel is een volledig donkerrode tempel waarin Durga, de 'verschrikkelijke' verschijning van Shiva's partner Parvati, wordt aanbeden. Er hing nogal een grimmige sfeer, wel fascinerend.
Vishwanbat tempel
Westelijk van de Ram Ghat bevindt zich de Vishwanbat tempel oftewel Gouden Tempel, aan Vishveswara (Vishwanath), Shiva als de God van het Universum, opgedragen. De originele tempel is door Aurangzeb vernield toen hij hier de Alamgir-moskee liet bouwen. De resten van deze uit 1600 daterende tempel zijn nog te zien achter de moskee. De huidige tempel is in 1776 gebouwd door Ahalya Bai van Indore, en de goudbedekking op de torens is geschonken door Maharaja Ranjit Singh van Lahore. Vlakbij de tempel is de Gyan Kupor bron, de door de gelovigen zeer hoog geachte 'bron der kennis'. Het verhaal gaat dat de Shiva Lingam hier verborgen is, nadat hij uit de oude tempel was weggehaald uit angst voor de vernielzucht van Aurangzeb. Voor niet-hindoe's is het verboden de tempel te betreden, maar in een huis er tegenover kan men de tempel bekijken. Naast de tempel bevinden zich nauwe straatjes die volgestouwd zijn met ontelbare winkeltjes.
Bron: backpackers.nl
